Laura Dekker

[Faran]

Laura is om 20:00 in de haven van St. Maarten gearriveerd.
Van harte gefeliciteerd met het behalen van je droom!

[BRENSA]

Je dromen najagen is mooi. Ik heb regelmatig haar blog gevolgd en moet zeggen dat ik bewondering heb voor wat ze heeft gedaan. Van harte gefeliciteerd met de wereld rond zeilen.

[French Kiss]

Zo zie je maar weer..  Een Jeanneau (Guppy) is nooit te oud om de wereld rond te zeilen 

Geoff

[Jules]

Het is knap wat we gedaan heeft maar ik sta er toch niet achter hoor.
Natuurlijk ken ik ze niet persoonlijk maar ik zou mijn zoon toch niet graag zolang alleen op zee zien gaan. Hij is een goed zeiler maar de risico's wegen in mijn ogen niet op ten opzichte van de ervaring.

Ik heb haar in het begin even gevolgd maar ben afgehaakt. Had ze eigenlijk permanente begeleiding een boot dat haar volgde ofzo?

http://www.lauradekker.nl/

[Marien]

Ik vind het helemaal top wat ze gedaan heeft. Als je echt iets wilt bereiken en je doelen stelt dan mag je iemand dat niet ontzeggen. Daarbij moet je natuurlijk afwegen of ze er klaar voor is en op een professionele manier de voorbereiding treffen. Ik vind haar een voorbeeld, en dat niet alleen voor de jeugd.

Zondag bij de TV show schoven allemaal jeugdige talentjes aan. De 1 had een bijzondere gaven, de ander had wellicht de juiste kruiwagen, maar allemaal hadden ze de wil. Hopelijk zijn er nog veel meer van dat soort kinderen en Laura hoort zeker in dat rijtje van kinderen thuis.

Overigens, 2 puberende kinderen thuis waarvan de 1 danst en de ander bij de C-tjes voetbalt, en beide geven geen moer om zeilen, is ook prima. 

[Jules]

Het is zeker knap wat ze gedaan heeft. En je moet kinderen met een talent aanmoedigen hun talent juist te gebruiken. Laura is hier een voorbeeld van. Er zullen vast nog kinderen zijn die iets uitzonderlijk hebben bereikt maar die dan weer niet een heel media machine achter hen hebben.
Zo las ik gisteren dat twee canadeese jongens van 17 een legomannetje in de ruimte hebben gelanceerd om het vervolgens terug naar aarde te laten komen en het terug te vinden. En dit alles werd gefilmd door een gsm. De beelden zijn echt fantatisch!!!

http://nos.nl/artikel/334473-legomannetje-in-de-ruimte.html

Hoe simpel kan het zijn...

[tedp]

Het is knap wat we gedaan heeft maar ik sta er toch niet achter hoor.
Natuurlijk ken ik ze niet persoonlijk maar ik zou mijn zoon toch niet graag zolang alleen op zee zien gaan. Hij is een goed zeiler maar de risico's wegen in mijn ogen niet op ten opzichte van de ervaring.

Ik heb haar in het begin even gevolgd maar ben afgehaakt. Had ze eigenlijk permanente begeleiding een boot dat haar volgde ofzo?

http://www.lauradekker.nl/

Daar is natuurlijk al heel wat discussie over geweest. Het getuigt ontegenzeglijk van veel doorzettingsvermogen en zeilkunst. Maar ik denk dat Laura Dekker ook geluk heeft gehad dat alles goed is verlopen. Ze had ook op een andere manier in het nieuws kunnen zijn gekomen, zoals haar Australische leeftijdgenote die zonder mast dagenlang in zwaar weer heeft gelegen alvorens er hulp kon worden geboden. En dat liep nog goed af. Dat geldt overigens voor iedere solozeiler op de oceaan en is niet gebonden aan leeftijd.

Ook ik ben er niet zo voor, want ik heb de oceaan op zijn grimmigst gezien vanaf de brug van een vrachtschip. Ik heb diep ontzag voor de krachten die daar worden ontketend.

[Johnny mc Miller]

De vorige schrijvers een beetje gevolgd, en ik  kan het me begrijpen, dat men het geweldig vind.

Vanuit een puur wetenschappelijke benadering zijn er meer gevaren dan schipbreuk alleen.

Een mens van 15 jaar heeft nog heel veel begeleiding nodig wat zijn/haar persoonlijkheid (gedeeltelijk) vormt. Elk persoon is natuurlijk verschillend, maar we zijn "groepsdieren". Juist op jong-volwassen leeftijd is dat erg belangrijk, dat we veel contacten hebben, we kijken veel van anderen af, en maken daar persoonlijk afwegingen in/van wat we zien, en passen ons gedrag daar op aan. 
Tijdens een soloreis ben je veel alleen, dat mag duidelijk zijn, maar juist dat helemaal alleen zijn. Geen knuffel, geen aanraking, geen veilig huis, niemand waar je op terug kunt vallen.

Het zou kunnen, dat na verloop van tijd, er slapeloze momenten zullen komen, dat is mogelijk, tot ernstige slaapstoornissen aan toe.
De tijd zal het leren  wat het met de persoonlijkheid  gedaan heeft, het kan haar ook heel sterk gemaakt hebben.

Er zijn op dit gebied nog niet veel studies voor handen.
Ik zou het mijn kind ten sterkste af geraden hebben.

[tedp]

Je brengt mijn twijfels onder woorden, Johnny.

Zoals gezegd is er veel discussie geweest over deze kwestie en dat is niet voor niets. Los van het ontegenzeglijke doorzettingsvermogen en de zeiltechniek van deze 15/16-jarige weet ik evenmin of dit soort solotochten goed zijn voor een jongvolwassene. Je moet zelfs op oudere leeftijd al heel sterk in je schoenen staan om in je eentje de oceaan over te gaan in een kleine boot.

De psychologische risico's zijn mij niet erg duidelijk (daar kunnen de experts misschien meer over zeggen), maar ik vind ook de fysieke risico's erg groot. Als je in stormweer verzeild raakt sta je er mooi alleen voor. Eén foutje en je bent de klos.

[Johnny mc Miller]

Je brengt mijn twijfels onder woorden, Johnny.

Zoals gezegd is er veel discussie geweest over deze kwestie en dat is niet voor niets. Los van het ontegenzeglijke doorzettingsvermogen en de zeiltechniek van deze 15/16-jarige weet ik evenmin of dit soort solotochten goed zijn voor een jongvolwassene. Je moet zelfs op oudere leeftijd al heel sterk in je schoenen staan om in je eentje de oceaan over te gaan in een kleine boot.

De psychologische risico's zijn mij niet erg duidelijk (daar kunnen de experts misschien meer over zeggen), maar ik vind ook de fysieke risico's erg groot. Als je in stormweer verzeild raakt sta je er mooi alleen voor. Eén foutje en je bent de klos.

Het allerminst Ted, dat ik je woorden in twijfel zou trekken!!!!
Het is veel meer een aanvulling op jouw reactie. Ik heb de oceaan vanaf een zeilboot nooit gezien en zal dat ook niet zien denk ik, daar kan ik niets over zeggen, wel op het psychologisch vlak.

Daarom ben ik ook begonnen met de aanhef dat er meer gevaren zijn dan schipbreuk alleen.

Veel studies zijn er niet over mensen die zo jong zolang ALLEEN zijn geweest en gevaren hebben moeten trotseren. Vooral op latere leeftijd kan dit een grote rol gaan spelen.

Bedenk alleen al wat het met een mens doet zolang slecht te slapen, zonder het 8 uren ritme, denk ook bv. aan mensen in eenzame opsluiting. Mensen die de oorlog nog hebben meegemaakt ervaren tot op de dag wat het is om alleen grote gevaren te hebben moeten meemaken, en wat angst met je doet, en natuurlijk is dit geen oorlog, maar wat angst met een mens kan doen is ongelofelijk.

Vooral op latere leeftijd, vaak rond hun 40e  openbaren zich de problemen, vaak van psychische aard.

We zijn groepsdieren, wij kunnen niet zonder groepsgenoten, die zoeken we op, dit forum is er een voorbeeld van. Een enkeling uitgezonderd, die gaat zijn eigen gang, en levert een topprestatie maar, die halen ook dikwijls de pers of het nu goed of slecht is afgelopen.

[Johnny mc Miller]

hay ted,

ik las "je brengt twijfels over mijn woorden" ipv "je brengt mijn twijfels onder woorden"

dat is nogal een verschil, mijn excusses daarvoor, mag duidelijk zijn, dat wij het eens zijn over dit onderwerp

[tedp]

Dacht ik al 

Heb jij iets met psychologie? Ik denk dat we het aardig eens zijn, maar of dat voor iedereen geldt... Ieder zijn mening natuurlijk.

[Johnny mc Miller]

Dacht ik al 

Heb jij iets met psychologie? Ik denk dat we het aardig eens zijn, maar of dat voor iedereen geldt... Ieder zijn mening natuurlijk.

Ik heb inderdaad psychologie gestudeerd (Differentiële en biologische psychologie)

Je zou kunnen je kunnen/moeten afvragen wanneer er geen record mee gevestigd zou worden, of wanneer iemand zou weten dat er helemaal geen publiciteit aan gegeven zou worden, deze persoon ook nog dezelfde prestatie zou leveren.

[tedp]

Ik zie een proefschrift aankomen   

[Jules]

Wat een geanimeerde conversatie heren. Ik ben het ook volledig met jullie eens. Hier doelde ik eigenlijk op bij mijn eerste post. Maar had eerlijk gezegd wat schrik van de reacties op deze zeilsite. Ik ben blij dat er ook wordt nagedacht over de eventuele psychlogische gevolgen...
Als laura daar dagen alleen heeft rondgedwaald kan je dit vergelijken met eenzame opsluiting in een cel. Ik ben geen psycholoog maar ik denk dat een kleine kamer even erg is als een grote open lege ruimte...

Of ben ik daar verkeerd?

Kortom heren kunnen we besluiten dat zonder persoonlijke begeleiding dit niet echt aan te raden is? Zowel vanuit een ouderlijk, psychologisch als op educatief perspectief onverantwoord.

De avontuurier in mij wilt wel eens een grote zeilreis maken maar als ik dan elke nacht kan aanleggen in een rustige baai en van tijd tot tijd een lokaal appartement huur bij Wimdu is het voor mij ook goed.